پاسخ به:روزي جنگي بود 5
جمعه 8 بهمن 1389 1:40 PMمادر چشم به راهم نباش
با حالت قهر و ناراحتي بهش گفتم:
« تا كي بايد چشم به راهت باشم؟ نميتوني بفهمي من چي ميكشم ... »
« اين بار كه برگردم، نميرم، تو هم چشم به راه نباش. »
پيكرش كه تشييع شد، نه رفت و نه مرا چشم به راه گذاشت.
راوي: مادر شهيد هادي مختاري دلير
منبع: مجله جاودانه ها