آخرين سجده

گردان جعفر طيار راهي كردستان بود. عمليات كربلاي 4 در انتظار قربانيان عاشق ثارالله (ع) چشم به جاده داشت. كريم اهوازي نيز حضور داشت.
آن شب گلوله‌اي به پيشاني‌اش اصابت نمود. يك‌باره بر سجده افتاد. نور مهتاب بر پيكرش مي‌تابيد اما هيچ‌كس فكر نمي‌كرد كه او در اين سجده‌ي خون‌رنگ به لقا حق رسيده است. براي ساعت‌ها آن‌جا ماند و رهروان بي‌آن‌كه لحظه‌اي تأمل كنند به گمان اين‌كه در حال نجواي شبانه‌ي خويش است از آن‌جا گذشتند.
   

منبع: كتاب آه باران