پاسخ به:آزادگان و امام خميني (ره)

يكي از مجروحان ايراني را به بيمارستان آوردند و نامش را پرسيدند. گفت: احمد. خيلي هم او را زدند و او كه بسيار تشنه بود، دائم درخواست آب مي‌كرد ولي آنان هيچ آبي به او نمي‌دادند. او فقط مي‌گفت: آب بدهيد؛ اما كسي به داد او نمي‌رسيد و از او مي‌خواستند به امام توهين كند تا به او آب بدهند.
آنان از دادن آب به او خودداري مي‌كردند و خاطره‌ي كربلاي امام حسين عليه‌السلام را زنده كردند. ايشان مقاومت سختي كرد و نهايتاً از تشنگي و از شدت جراحت در جلو چشمان ما شهيد شد كه ان‌شاءالله با شهيدان كربلا و سالار آنان حضرت سيدالشهدا عليه‌السلام محشور شود.
خيلي از برادران ديگر هم بودند كه اگر چيزي درخواست مي‌كردند، جوابي جز الفاظ زشت و توهين‌آميز نسبت به خودشان و امام نمي‌شنيدند.

منبع: كتاب رمزمقاومت جلد2 -  صفحه: 94