پاسخ به:اصطلاحات آزادگان

اين عبارت وقتي به كار مي‌رفت كه يكي از اسرا متوجه انجام عمل مستحبي يكي از برادران مي‌شد و از سر شوخي تحسين و تمجيد مي‌كرد؛ مثلا اگر كسي در حال قدم زدن ذكر و تسبيحات مي‌گفت و شخص ديگري متوجه مي‌شد، مي‌گفت: ببينيد چه ذكري مي‌گويد و در اين لحظه شخص ذاكر به شوخي مي‌گفت: «مثل اين‌كه من روزه هم دارم».