پاسخ به:کوتاه و خواندنی > لطائف

برخي از بچه‌ها وقتي از سر پست مي‌آمدند، از فرط خستگي مثل هميشه نمي‌توانستند هنگام اذان صبح براي اقامه‌ي نماز بيدار شده، نماز بخوانند و از فيض نماز اول وقت محروم مي‌شدند؛ ولي به هر ترتيب قبل از طلوع آفتاب نماز را به جاي مي‌آوردند. ولي بچه‌هاي باهوش كه هميشه به يكديگر تذكر مي‌دادند، وقتي از كنار اين تيپ بچه‌ها رد مي‌شدند، مي‌گفتند: «برادر! ما را هم دعا كن» و اين كنايه اين بود كه در جبهه اين وقت نماز خواندن نيست.