پاسخ به:کوتاه و خواندنی > لطائف

وقتي دشمن آتش تهيه مي‌ريخت، سر و صداي همه بلند مي‌شد. رزمنده‌اي در آن بحبوحه مي‌گفت: من از خوشحالي دارم مي‌ميرم، بچه‌ها مي‌گفتند: «به اين مي‌گويند آدم قدرشناس، از آتش هم رويگردان نيست، نخورده شكر مي‌كند. بارك‌الله»