وقتي كسي تازه به جمع ما مي‌پيوست و از روي سادگي و بي‌‌آلايشي و اقتضاي محيط بسيار طبيعي و بدون تكلف جبهه، زود خودماني مي‌شد و با همه خوش و بش مي‌كرد و احساس غريبي و تازه واردي نداشت. يكي از بچه‌ها كه زياد جدي هم نبود، در ميان جمع، با بيان مخصوصي رو به او مي‌كرد و مي‌گفت: «عشق مي‌كني با ما رفيقي؟»

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 77