وقتي نيروها از برنامه‌هاي خسته‌كننده مثل رزم شبانه و مراسم صبحگاهي برمي‌گشتند، همه داخل سنگر و يا چادر دنبال «شهردار» و يا «خادم‌الحسين» مي‌گشتند و براي اين‌كه نشان دهند تا چه اندازه خسته و بي‌حس و حال هستند، مي‌گفتند: «شهردار بيا من را بردار.» كنايه از اين‌كه از دست رفتم بيا به دادم برس.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 98