در هر زمان و مكاني ذكر كلمه‌ي بهشت بر زبانش جاري بود. گاهي اوقات، سر به سرش مي‌گذاشتيم كه فكر نمي‌كنيد، اين‌قدر كه از بهشت، حورالعين و باغ مي‌گوييد، بچه‌ها بي‌تفاوت بشوند؟! مقداري هم راجع‌به جهنم و خشم و غضب خداوند نسبت به اهل دوزخ صحبت كنيد. در حالي‌كه لبخند مليحي بر لب داشت، با اطمينان خاطر گفت: «جهنم را كه خودتان مي‌رويد، من راجع‌به بهشت مي‌گويم كه ممكن است راهتان ندهند و در خواب هم نبينيد.»

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 195