جاي آينه در جبهه و خط مقدم خالي بود! خصوصاً بعضي وقت‌ها مثل صبح‌ها. بچه‌ها وقتي از خواب بيدار مي‌شدند و سر و صورتشان را صفا مي‌دادند، مرتب راه مي‌رفتند داخل سنگر به خودشان مي‌گفتند: «چه‌قدر دلمان براي خودمون تنگ شده.» واقعاً به در مي‌گفتند تا ديوار بشنود. به كساني كه يك عمر از ديدن خودشان سير نمي‌شوند و بيش از همه خودشان را تماشا مي‌كنند.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 40