هر شب وقت خواب كه مي‌شد، بساطي داشتيم. بعضي‌ها خوش خواب بودند و برخي پيربي‌خواب. قرار گرفتن اين دو گروه در كنار هم كمي وضعيت را دشوار مي‌كرد. عده‌اي مي‌نشستند دور هم و شروع مي‌كردند به حرف زدن. آن‌هايي كه در رختخواب بودند به كساني كه گرم گفت‌وگو بودند، مي‌گفتند: «برادرا چشم سر را ببنديد و چشم دل را بگشاييد.» ديگري مي‌گفت: «آن‌هايي كه سمت چپ هستند بگويند: «خُور خُور.» سمت راستي‌ها هم بگويند: «پف پف.»

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 203