در جبهه پيراهن روي شلوار انداختن و لباس بلند و گشاد پوشيدن، بر خلاف شهر و پشت جبهه، خيلي معمول بود. بچه‌هايي كه دائماً از كاري به كار ديگر در فعاليت بودند و راحتي و آسايش نداشتند، طبعاً اين‌طوري بيشتر مي‌توانستند تحرك داشته باشند، اما بعضي ديگر از اندازه بدر مي‌بردند و آن‌قدر پيراهن را بلند مي‌گرفتند كه مثلاً تا زانويشان مي‌آمد.
مزيد بر اين لباس زير بلند و گشادي (مامان دوز) بود كه تداركات مي‌داد، خصوصاً براي افرادي كه قد رشيدي هم نداشتند و جداً به تنشان گريه مي‌كرد. آدم‌هايي نكته‌بين كه از هيچ بهانه‌اي براي وقت خوش كردن روگردان نبودند، وقتي با اين بچه‌ها و سر و وضعشان روبرو مي‌شدند، مي‌گفتند: «تشويقش كن، زير شلواري مي‌شود».

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) -  صفحه: 51