کدو

مشخصات گياه شناسي :
گياهي است علفي با ساقه پيچيده، بالارونده يا خوابيده بر روي سطح زمين. برگ ها بزرگ پوشيده از کرک فراوان و واجد دمبرگ بسيار بلند مي باشند. گل ها بزرگ و زرد رنگ بوده و گل هاي نر و ماده از يکديگر جدا مي باشند. ميوه کدو از نوع سته بوده و بسيار حجيم است.
انتشار جغرافيايي :
در سراسر کشور به عنوان يک گياه زارعي کشت مي شود.
ترکيبات شيميايي :
ميوه کدو انباشته از سلولز بوده و مهمترين ويژگي شيميايي آن اين است که چربي و مواد قندي ( غير از سلولز ) در ساختمان آن بسيار کم يافت مي شود.
قسمت مورد استفاده :
ميوه و تخم کدو
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.رفع جوش غروز جواني : خاکستر سوخته پوست کدو به شکل ضماد براي از بين بردن جوشه اي غرور جواني مورد استفاده قرار مي گيرد البته تأثير پوست کدو تنبل به مراتب بيشتر است.
2.رفع کرم کدوي روده : مصرف تخم کدو و برخي انگل هاي روده اي همچون کرمک در کودکان و کرو کدو در کودکان و بزرگسالان را از بين مي برد. در اين بين مصرف روزانه 25 تا 50 گرم تخم کدو به شکل جويدن براي کودکان و 50 تا 100 گرم براي بزرگسالان توصيه مي شود.
3.رفع سوزش مجاري ادراي و زخم مثانه : خوردن مغز تخم کدو برخي ناراحتي هاي دستگاه ادراري را تسکين داده يا درمان مي کند.
4.رفع يبوست، درد معده و روده : مصرف روغن تخم کدو حتي مصرف مستقيم ميوه کدو برخي ناراحتي هاي گوارشي را تسکين مي دهد. البته بايد خاطر نشان ساخت مصرف زياد ميوه کدو به دليل وجود سلولز فراوان در آن باعث نفخ شکم شده و اشتها را کاهش مي دهد.