خاكشير

مشخصات گياه شناسي :
گياهي علفي است كه برگهاي آن بريدگيهايي به شكل 2 شانه اي دارند . گلها زرد رنگ بوده . و در گل آذينهاي خوشه قرار مي گيرند . ميوه خورجين 1- 5/1 سانتي متري است كه داراي دانه هايي به رنگ زرد نارنجي است .
انتشار جغرافيايي :
اين گياه را به طور گسترده مي توان در تمامي نقاط ايران به طور خودرو مشاهده نمود .
ترکيبات شيميايي :
به نظر مي رسد در گياه مذكور نيز مثل گياهان تيره شب بو گلوكوزيدهاي گوگرد دار وجود داشته باشد . مزه مخصوص اين گياهان نيز كمي سوزش آور است به خاطر وجود اين تركيبات مي باشد .
قسمت مورد استفاده :
دانه هايي زرد نارنجي گياه واجد خاصيت دارويي ميباشد .
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1- رفع يبوست : براي درمان يبوست و به عنوان ملين مي توان دانه هاي خاكشير را مصرف نمود . به اين منظور مقداري از دانه ها را در آب خيسانيده و همراه با كمي شكر صبح ناشتا مي خورند .
2- درمان ترشحات زنانه : در اين مورد نيز همانند مورد قبل مي توان از دانه هاي گياه خاكشير به طور مستقيم مصرف نمود .
3- التيام زخمها و جراحات : كمپرس عصاره گياه به روي نواحي زخم اثر التيام بخش دارد .
4- سرد كننده عمومي بدن : از قديم الايام از دانه هاي خاكشير كه در قند و آب حل مي شوند شربت مطبوعي تهيه مي شود كه غالبا در فصل تابستان جهت خنك شدن مصرف مي شود . به طوري كه حتي توسط دست فروشان دوره گرد نيز اين شربت عرضه مي شود .