غير از مشاركت‌هاي عملي و كلي كه در سطح مجالست فرماندهان بود، و مشتركاً وارد نبرد عليه دشمن بعثي مي‌شدند، در ظواهر امور، نيروهاي مختلف نيز به همين طريق مشي مي‌كردند و از آن‌چه به وحدت و همبستگي بين خودشان و ديگران مي‌انجاميد دريغ نداشتند؛ در اجراي مراسم صبحگاه هر وقت، موقعيت برادران ارتشي و سپاهي و بسيجي نزديك بود، ميانداران از هردو نيرو به نفع هم شعارهايي سر مي‌دادند، مثل:
اينا كين؟ كه گروه ديگر جواب مي‌دادند: منتظران مهدي‌اند.
يا اينا كين؟ و ديگران جواب مي‌دادند: برادرن.
تو جبهه‌ها؟.... همسنگرند.
و در نهايت مثلاً مي‌گفتند: براي سلامتي برادران ارتشي صلوات، كه به غايت باعث تقويت روحيه‌ي برادران و تعاون و همكاري بيشتر مي‌شد.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 93