داشتن مهر كربلا آرزوي هر بسيجي بود. برخي اين مهرها را از اسرا مي‌گرفتند و بقيه‌ي مهرهاي نماز را اصولاً روحاني گردان به جبهه آورده، توزيع مي‌كرد يا بچه‌ها خودشان از منزل مي‌آوردند. در بعضي مناطق مثل«كرخه»، «شيخ سله» و «جزيره‌ي مجنون» كه گل سرخ رنگ و زيبايي داشت، بچه‌ها خودشان مهر درست مي‌كردند. ولي به دليل وضعيت جوي و بي‌ثباتي در اسكان و جابه‌جايي‌هاي مكرر، مهرها گم مي‌شد و نيروها سنگ‌هاي سياه و صاف را از دشت و كف رودخانه ها پيدا كرده و استفاده مي‌كردند.
معمولاً به خاطر استجاب از دو مهر براي نماز استفاده مي‌شد و پيشاني و بيني خود را بر آن‌ها مي‌نهادند و به پيشگاه حضرت دوست اظهار عجز مي‌كردند.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 166