وقتي نيروها در مكاني مستقر مي‌شدند، بعضي از آن‌ها در دشت و محلي مناسب براي خودشان جايي شبيه قبر درست مي‌كردند و وقت و بي‌وقت خصوصاً شب‌ها به آن‌جا رفته و به ياد شب اول قبر به پهلوي راست خود مي‌خوابيدند و بر خود تلقين خوانده و در آرزوي شهادت با خدا مناجات مي‌كردند و هنگامي كه از قبر پيش‌ساخته استفاده نمي‌نمودند، روي آن را با ورق فلزي مي‌پوشاندند تا كسي در آن نيفتد. حتي گاهي اين ورق فلزي را هنگام دعا و راز و نياز در قبر روي آن مي‌كشيدند، تا كسي از حضورشان با خبر نشود و ريا نكرده باشند.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 128