1_ مراقبت از اوقات و نظارت بر حسن انجام امور محوله و مسئوليت پذيرفته شده با مشغول كردن زبان به ذكر و دل به نام و ياد خدا و اعضا و جوارح به طاعت و عبادت او به بهانه‌ي نماز قضا و روزه و تلاوت قرآن در غير موقع اشتغال خصوصاً در فاصله‌ي بين دو عمليات. 2_ بي‌اعتنايي تمام به موسيقي نزد بعضي، حتي آهنگ‌هاي راديويي كه نوعاً با حال و هواي جبهه سازگاري نداشت، در اين روش يا به اتفاق جمع صداي آن را خامو ش مي‌كردند يا به طو ر فردي چادر يا سنگر را ترك مي‌نمودند.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 200