سامان همه نابساماني‌ها و ملجأ همه‌ي بي پناهان و ريسمان محكم همه‌ي افتادگان، قرآن بود.
قرآن، همان مونس شهدا و مجروحان در آخرين لحظات زندگي .
بسياري از اوقات ديده مي‌شد بچه‌هايي كه خود را مقيد كرده بودند حتماً هر روز يك جز قرآن بخوانند. اگر روزي اين ارتباط قطع مي‌شد، در اولين فرصت و فراغت در پي جبران بر مي‌آمدند و تا پايان ماه كل قرآن را ختم مي‌نمودند.

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم)