متداول‌ترين دعايي كه چه شوخي و چه جدي همه يكديگر را به آن دعوت مي‌كردند، صلوات بود كه به شرايط خاصي متعلق نبود و صورت‌هاي دعوت به اين شكل بود:
«دم به دم، دم همه گرم، بر گل رخسار محمد صلوات» يا « براي سلامتي سپاه كوبنده، جهاد سازنده، بسيج توفنده، امام پاينده، صلوات» يا «صلوات را خدا گفت، در شأن مصطفي گفت..» و شوخي‌هايي مثل: «شب عمليات، طناب (طنابي كه راه پاك‌سازي شده و معبر امن را مشخص مي‌كرد)، به فريادت برسه، صلوات خم كن.»

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 129