نامه‌هايي كه از جبهه و از طرف رزمندگان به دست خانواده يا دوستان مي‌رسيد، به سبك خاصي به پايان مي‌رسيد. غير از صورت‌هاي رمز و رازدار كه با ايما و اشاره و علايم قراردادي بين خودشان رد و بدل مي‌شد، بعضاً به عنوان حرف آخر عبارتي نظير «نه شرقي، نه غربي، جواب نامه برقي» يا «لا شرقيه، لا غربيه، جواب نامه برقيه» مي‌آوردند.
بعضي از برادران هم خيلي جدي و قطعي به خانواده‌هايشان مي‌نوشتند: «آدرس نامه‌ي بعدي، كربلا، صحن اباعبدالله الحسين» يا «بهشت، منزل سيدالشهدا» و به عنوان امضا در پايان مثلاً مي‌نوشتند: «مسئول شهيد گروهان سيدالشهدا در گردان تخريب» و به ويژه قيد مي‌كردند: «حسين جان»

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 216