حفظ حرمت بزرگترها كه در آيات و احاديث به آن توجه فراوان شده، در جبهه بسيار رعايت مي‌شد. به اين ترتيب كه هميشه "بهترين جا و بالاترين محل هنگام غذاخوردن، خوابيدن، كلاس درس، سوار شدن به وسايل نقليه"، به آن‌ها اختصاص داده مي‌شد.
به ندرت اجازه مي‌دادند آن‌ها به زحمت بيفتند و كارهاي سنگين انجام دهند و در نهايت ادب و تواضع با آن‌ها گفت‌وگو مي‌كردند. سعي مي‌كردند روي حرفشان حرفي نزنند، اگر اشتباهي مرتكب مي‌شدند، به رويشان نياورده و با مزاح و كنايه مطرح مي‌كردند.
شروع و پايان حرف يا كار را بر عهده‌ي آن‌ها مي‌گذاشتند. به عنوان مشگل‌گشا در مسايل بين اشخاص، حق حكميت برايشان قايل بودند و مثل ميهمان سعي مي‌كردند از آن‌ها پذيرايي كنند و عزيزشان بدارند.

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 251