در شرايطي كه حداقل‌ها هم وجود نداشت؛ يعني همان آب باران، امكان رفتن به عقبه براي تأمين آب، حفر چاه، استفاده از آب ذخيره‌ي شيار كوه‌ها و دره‌ها هم وجود نداشت، رزمندگان مشكل هفته‌ها دسترسي نداشتن به آب و حمام را، با تراشيدن موي سر و صورت و يا كوتاه كردن آن حل مي‌كردند و به اين وسيله خود را از بيماري‌هاي قريب‌الوقوع پوستي مي‌رهاندند، يا مرتب پارچه‌اي خيس كرده و بدن خود را با آن پاك مي‌نمودند، و تا جايي كه مي‌شد، مانع آلودگي مي‌شدند. اگر جزو قديمي‌هاي جبهه بودند، با آوردن لباس اضافي موقع اعزام وضعيت قابل تحمل‌تري را ايجاد مي‌كردند.

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 53