هديه دادن آن‌چه براي بچه‌ها عزيز بود، به رسم يادگار، به ديگر رزمندگان، سنتي شيرين و به ياد ماندني در جبهه‌ها بود. خصوصاً شب‌هاي قبل از عمليات كه‌ اين سنت حال و هواي خاصي پيدا مي‌كرد. آن‌چه بر ارزش و اهميت اين هدايا مي‌افزود، اين بود كه، دار و ندار بچه‌ها بودند و به همين خاطر رنگ و بوي آن‌ها را يادآور مي‌شدند.
اين هدايا و پيشكش‌ها را كه دوستان بيشتر به نيت شهادت به بقيه مي‌دادند، عموماً عبارت بود از: «تسبيح، انگشتر، عطر، ساعت مچي، چراغ قوه، قرآن، جانماز يا لباس‌هاي نو.» اگر هديه كتاب و قرآن بود، داخل آن چيزي به رسم يادگار مي‌نوشتند و به دوست خويش تقديم مي‌كردند.

 

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 52