شروع كردن امور به نام و كلام خدا يكي از آداب مستحب و رايج جبهه بود. تا آن‌جا كه جمعي از بچه‌هاي گشت و تأمين در كردستان، بعد از آن‌كه در حياط يا بيرون آسايشگاه به خط مي‌شدند و ليست اسامي آن‌ها خوانده مي‌شد، با خواندن يك سوره از قرآن كار خويش را در آن روز آغاز مي‌كردند. به علاوه وضو داشتن در مس كلام‌الله و موقع آموزش و قراعت و تواضع ظاهر و باطن در نشستن و برخاستن و توجه و طمأنينه در حضور آن، ادب چنان بود، كه وقتي بعضي در سنگر مشغول شنيدن نوار سرود، نوحه و سخنراني بودند و در همان حال بلندگوي تبليغات، برنامه‌ي جلسه‌ي قرآن را مستقيم از حسينيه پخش مي‌كرد، جمله برادران برمي‌خاستند و با خاموش كردن ضبط به آن جلسه مي‌رفتند و به ديگران مي‌پيوستند.

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (آداب ورسوم) -  صفحه: 175