حضرت لقمان، یكی از چهره‌های دوست‌داشتنی قرآن و مورد ستایش خداوند است. لقمان را با صفت «حكیم» یاد می‌كنند و این ریشه در این آیه دارد كه می‌فرماید: «وَلَقَدْ آتَینَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ ...» لقمان/12؛ ما به لقمان حكمت عطا كردیم.
بی‌شك، درك و دریافت و خرد لقمان حكیم، فراتر از مردم عادی بود و دلش روشن و عقلش فعال و نگاهش بصیر بود. حقایقی از عالم را می‌دانست و دانسته‌های ژرف و حكیمانه‌اش را به دیگران هم می‌آموخت و می‌كوشید از هر حادثه و پدیده‌ای نكته‌ای و تجربه‌ای بیاموزد و آن را به كار بندد.