: 
گزیده ایی از کتاب کیمیای محبت

: 
محمد ری شهری

: پارس بوک

: 
فارسی

: 52

: PDF

: 400
Kb

رجبعلی
نکوگویان مشهور به جناب شیخ و شیخ رجبعلی خیاط در
سال ۱۲۶۲ هجری خورشیدی، در شهر تهران دیده به جهان گشود. پدرش
مشهدی باقر یک کارگر ساده بود.
هنگامی‌که رجبعلی دوازده ساله شد پدر
از دنیا رفت و رجبعلی را که از خواهر و برادر تنی بی‌بهره بود، تنها گذاشت.
شیخ پنج پسر و چهار دختر داشت، که یکی از دخترانش در کودکی از دنیا رفت. جناب شیخ در کار خود بسیار جدی بود و تا آخرین روزهای زندگی
تلاش کرد
تا از دست رنج خود زندگی‌اش را اداره
کند. با این که ارادتمندان وی با دل و جان حاضر بودند زندگی ساده او را
اداره کنند، ولی او حاضر به چنین کاری نشد.

جناب شیخ بسیار مهربان، خوش‌رو، خوش اخلاق، متین و
مؤدب بود. همیشه دو
زانو می نشست، به پشتی تکیه نمی‌کرد، همیشه کمی دور
از پشتی می‌نشست. ممکن
نبود با کسی دست بدهد و دستش را زودتر از او بکشد.
خیلی آرامش داشت. هنگام
صحبت اغلب خنده‌رو بود. به‌ندرت عصبانی می‌شد.
عصبانیت او وقتی بود که
شیطان و نفس سراغ او می‌آمدند. در این هنگام سراسر
وجودش را خشم فرا
می‌گرفت و از خانه بیرون می‌رفت و آن‌گاه که خود را
بر نفس چیره می‌یافت،
آرام باز می‌گشت.

.

</style>