اگر خدا ياور ما نباشد، هيچ كاره ايم
واقعا آسيه زن فرعون چه ايمانى داشته كه در حالى كه به چهار ميخ بسته شده بود،[1] مى گفت:
«رَبِّ ابْنِ لِى عِندَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ» پروردگارا! خانه اى در بهشت در نزد خود براى من مقرّر بفرما.[2]
خداوند سبحان درباره ى اصحاب كهف مى فرمايد: «وَ رَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ»  دلهايشان را استوار داشتيم.[3]

خداوند ايمان كسانى را كه در گرفتارى ها ثابت قدم بمانند، تقويت مى كند تا هيچ ابتلايى آنها را از پا در نياورد، و با ايمان و ذكر و اُنس با خدا از دنيا بروند. اگر خدا مُعين و ياور ما نباشد، هيچ كاره ايم.

[1] ( ر.ك: بحارالانوار، ج 13، ص 164؛ قصص الانبياء جزائرى، ص 260.)
[2] سوره ى مريم، آيه ى 11.
[3] سوره ى كهف، آيه ى 14.