هفتاد و دو دلداده، دل را به حسین داده

عالم همه با یادش، بر فرشِ غم افتاده

یَلها شده در خون و ، کفّار چو کفتاران

لبها همه خشکیده، نفرین به تو ای باران

این قاب، هزاران سال، آویز به دلها شد

جنت به زر از کف داد ، هر کافر و رسوا شد