اسطو قدوس

 

مشخصات گياه شناسي :
گياهي است با برگ هاي دراز خطي و کرک هاي فراوان پنبه اي گل هاي بنفش رنگ اين گياه به صورت دسته هايي در رأس ساقه ظاهر مي شوند.
انتشار جغرافيايي :
اين گياه خاص اروپا و در ايران نمي رويد.
ترکيبات شيميايي :
اين گياه ترکيباتي چون لينالول، بورنئول، سينئول، کامفن و ... مي باشد. در مجموع اسانسي را که از اين گياه استخراج مي کنند اسانس آسپيک مي نامند.
قسمت مورد استفاده :
قسمت هاي مختلف گياه خصوصاً سرشاخه گل دار
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.درمان کوفتگي ها، خون موردگي ها و درفتگي ها : استعمال خارجي جوشانده اين گياه در موارد مذکور توصيه مي گردد. همچنين از آلکلاي آن به صورت لوسيون در درمان زخم هاي کهنه و برخي بيماري هاي پوستي و دردهاي رماتيسمي استفاده مي شود. براي تهيه آلکلاي مذکور سرشاخه گل دار خشک يا تر گياه را در الکل خيسانده و محلول مذکور را تقطير مي نمايند.
2.به عنوان صفرابر : با اين خاصيت گياه مذکور را درمان برخي بيماري هاي کيسه صفرا به کار مي گيرند.
3.درمان نارحتي هاي گوارشي : اسطو قدوس همانند ديگر گياهان تيره نعناع به دليل داشتن برخي اسانس ها ناراحتي هاي گوارش را درمان مي کند. دم کرده سرشاخه گل دار اسطو قدوس را براي رفع سوء هاضمه تقويت معده، بي اشتهايي و ... به کار مي