وقتي به عراق رفتم، برادرها كمك كردند و يك برنامهي ملاقات حضوري براي من با امام (ره) ترتيب دادند كه حدود دو ساعت و بيست دقيقه طول كشيد.
آنچه كه براي من مهم بود، توجه خاص امام در شنيدن مطالب بود. در طول مدتي كه من حرف ميزدم، ايشان كوچكترين حركتي كه به معناي قطع كردن يا تمام كرن حرفم باشد، نكردند و به حرفهايم به دقت گوش ميكردند.
من نميخواستم از جرياناتي كه در داخل زندان براي من پيش آمده بود به ايشان چيزي بگويم. فرمودند: « همهي مسايل را بگوييد؛ از نوع برخورد و شكنجهاي كه در رابطه با زنها اعمال ميكنند.»
منبع: كتاب برداشتهايي از سيره امام خميني (ره) جلد4 - صفحه: 259