امام (ره) به حدي در مصرف وجوهات و بيت‌المال احتياط مي‌كردند كه براي خريد يك پنكه براي منزلشان در نجف فرياد مي‌زدند كه مرا به جهنم نفرستيد و اجازه نمي‌دادند كه همسرشان براي فرزند شهيدش يك تلفن به ايران بزند.
آن هم چند شب پس از شهادت فرزدش كه مي‌خواست احوالي از بچه‌هايش كه در ايران ساكن بودند، بپرسند امام اين را خلاف شرع مي‌دانستند.
راوي: حجة‌الاسلام سيداحمد خميني

منبع: كتاب برداشت هايي از سيره امام خميني (ره) جلد2   -  صفحه: 391