«طوبا» مادر شهيد بود. از اهواز به تهران آمده بود تا امام را در جماران از نزديك ببيند، ولي به او اجازه ندادند و گفتند: «بايد بروي بنياد شهيد تهران و با بقيه خانوادههاي شهيدان كه هر هفته به ديدار آقا ميآيند بيايي».
طوبا جايي را نميشناخت. با اتوبوس به اهواز بازگشت. نامهاي براي امام نوشت و فرستاد. در نامه چنين آمده بود: «اي امام عزيز! من مادر شهيدي هستم. آمدم تهران به ديدار شما. آمدم تهران تا به شما بگويم كه خون پسرم فداي زنده ماندن اسلام شد. آمدم اما نتوانستم شما را ببينم و به اهواز برگشتم».
چند روز بعد نامه به دست امام رسيد نامه را كه خواند چشمانش خيس شد در پايين نامه نوشت: «تا اين مادر شهيد را نبينم با كسي ملاقات نميكنم. روح الله الموسوي الخميني» همان روز طوبا را به تهران آوردند تا امام را از نزديك ملاقات كند.
منبع: كتاب چشمه خورشيد - صفحه: 31