ما ناظر بوديم كه حضرت امام در 24 ساعت گاهي اوقات، 4 ساعت بيشتر نمي‌خوابيدند. ساعت 11 شب، چراغ اطاق حضرت امام خاموش مي‌شد و ما در ساعت 3 بعد از نيمه شب متوجه مي‌شديم كه صداي كاغذ از اتاقشان مي‌آيد.
حضرت امام، معمولاً روزنامه‌هايي را كه برايشان ترجمه مي‌كردند و به علت كثرت كار در روز، موفق نمي شدند آن‌ها را مطالعه كنند، آخر شب و در ساعتي كه خودشان تنظيم كرده بودند، به مطالعه و رسيدگي آن‌ها مي‌پرداختند.

منبع: پايگاه اطلاع رساني Wilayat.mihanblog.com