امام در طول شبانه‌روز حتي يك دقيقه وقت تلف شده و بدون برنامه‌ي از قبل تعيين شده نداشتند. ايشان با توجه به شرايط سني و ميزان فعاليتي كه داشتند، باز هم ساعات خاصي را در سه نوبت- هر كدام بين يك تا نيم ساعت – به اهل منزل اختصاص داده بودند كه هر كدام از ما كه مايل بوديم، خدمت ايشان مي‌رسيديم و مسايلمان را مطرح مي‌كرديم.
امام در اين ساعات معمولاً فكراً و روحاً توجه‌شان به خانواده بود؛ هر سؤالي مي‌كرديم، بدون جواب نمي‌گذاشتند. حتي هيچ‌گاه خودشان ابتدا مسايل را مطرح نمي‌كردند و مي‌خواستند كه از اين وقت، اعضاي خانواده استفاده كرده و بر حسب ضرورت، مسايلشان را عنوان كنند.
اگر سؤالي را به دليل كمبود وقت پاسخ نمي‌دادند، حتماً در خاطرشان بود كه در فرصت مناسب ديگري پاسخ دهند.
خانم فرشته اعرابي

منبع: مجله فكه