يادم هست وقتي در بيمارستان بستري شدند همه برنامه‌هاي عبادي ايشان مطابق معمول انجام مي‌شد. هيچ تفاوتي در مستحبات قبل و بعد از بيمارستان نداشتند. مگر بعد از عمل كه پزشكان اجازه نمي‌دادند.
براي مثال موقعي كه يك نفر از ما به ايشان غذا يا مايعات مي‌داد، اگر از دستمال استفاده مي كرد، مي‌فرمودند: آن را چند قسمت كنيد. در آن وضعيت در مورد خاموش كردن چراغ‌هاي اضافه مرتب تذكر مي‌دادند. از يك ساعت قبل از نماز مرتب به ساعتشان نگاه مي‌كردند. گويي در اشتياق نماز لحظات برايشان سخت مي‌گذشت.

منبع: كتاب فصل صبر