«خزان در بهار »
مادرم  همچو گلی  پرپر   شد 
پدرم  غم زده و  مضطر   شد
خواهرم ناله و افغان می کرد 
چشم  از  داغِ غم  او تر   شد 
علت حال خراب  و دل خون
مادر  زخمی  و یک بستر شد 
کوچه شدروضۀ سر بسته ما
قاتل  مادر  ما   یک   در  شد
درد و  دل  کردن  بابا با  چاه 
مرهم  زخم  دل   حیدر  شد
نیمه شب غسل و کفن یا جدا
این همه ظلم به پیغمبر شد ؟
شد خزان فصل بهارش افسوس
مادرم  همچو  گلی پرپر  شد 
رسول چهارمحالی (ساقی عطشان)