می‌فرمایند:

«اَلقُرآنُ غِنًی لاغِنی دونَهُ وَ لا فَقرَ بَعدَهُ».

یعنی اینکه  : قرآن، توانمندی است که هیچ توانی جایگزین آن نمی‌شود و پس از آن هیچ فقری باقی نمی‌ماند.

(تفسیرابی الفتوح ۱/۱۰).