***********

                                            اگه تاهِستی بیا

مُو اَرَم آبال دَوارُن ، اَگه تاهِستی بیا

                                                      تَک وتَنها تو خِیارُن ، اَگه تاهِستی بیا

اَگه دایَت ناهلِتِت ناموَی دِگه گُوَر مُو بیای

                                                    آ که رو وَر سبزوارون ، اَگه تاهستی بیا

کارِ مُو خَی تو طرف ، به مَیِد ابوالفضل جُور اَبو

                                                   بَد همه ی اِیی کار و بارُن ، اَگه تاهستی بیا

اَگه نَت دیستُم عزیز، پَسین جُمِه  پای کُنار

                                                  مُن اَیام بُهنَی مزارُن ، اَگه تاهستی بیا

کولِ مُو کولِن ، بِدی مُو حتماً آتی ایام

 

                                                خَی سِجل اول گدارُن ، اَگه تاهستی بیا

                                                 (شعر از محمدبخشی)