مرغ شب نیمه شب دیده به ره می‌گوید
سوز دل ساز بُوَد؛ دیده ی بیدار کجاست

ماه رحمت بُوَد ‌ای ابر خطاپوش ببار
تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست