تشنه کامانیم ای ابر کرامت خوش ببار

تا گلوی خشک ما از آب رحمت تر کنی

 

سایه ی لطف و کرم از دوستداران وا مگیر

ای که از داروی احسان چاره ی مضطر کنی

 

جلال الدین همای (سنا)