دوش بر گوشم رسید این مژده از جان آفرینم

کاید از راه آن نگار دلنواز و نازنینم

گفتم ای مه از کدامین آسمان باشی؟ بگفتا

شمس ایوان ولایت،عروه الوثقای دینم

من همان ماه تمامم،جلوه ی ماه صیامم

شاهد صلح و قیامم،وجه رب العالمینم