دم افطار وقتی سفره‌ی احسان تو پهن است

لب روزه طمع دارد فقط رزق رضایت را

لبان تشنه‌ی شیعه دم‌افطار می‌خواهد

بگیرد در بغل قبر شه کرببلات را

 شاعر:امیر عظیمی