اشعار مولانا در مورد خدا

 

این همه گفتیم لیک اندر بسیچ

بی‌عنایات خدا هیچیم هیچ

 

بی‌عنایات حق و خاصان حق

گر ملک باشد سیاهستش ورق

 

ای خدا ای فضل تو حاجت روا

با تو یاد هیچ کس نبود روا…

 

قطره‌ای کو در هوا شد یا که ریخت

از خزینه قدرت تو کی گریخت

 

گر در آید در عدم یا صد عدم

چون بخوانیش او کند از سر قدم

 

صد هزاران ضد ضد را می‌کشد

بازشان حکم تو بیرون می‌کشد

 

از عدم‌ها سوی هستی هر زمان

هست یا رب کاروان در کاروان

 

خاصه هر شب جمله افکار و عقول

نیست گردد غرق در بحر نغول