عالم همه محتاج گدای _دستان جداازبدن او

ازملک حجازآمده اما_دستان جداازبدن او

دل پرکشدازسینه تاصحن وسرای او_

می بالدو می نازدگردیده گدای او

دلهاهمه درزیرلوای_زیباقمر لشکر طاها

جانها همه پروانه روی_آن ماه فروزنده دلها

هرسینه تمنای عباس علی دارد_

سودای وصال آن عشق ازلی دارد

باجان دل آن ماه دل آرا_

درعلقمه یافاطمه گوید

در راه وصال هدف خود_

دست ازسر و سینه بشوید

عالم همه با یادش مشغول عزاداری_

اسطوره رعنای احساس و وفاداری

آذین شده بانام  ابالفضل_

هر برگه ز اوراق وجودم

برساحت آن لاله سلامم_

برساحت آن لاله درودم

چون کفتر بی مأوا جویم حرم اورا_

ازروز ازل دارم درسینه غم اورا