آریایی
پنج شنبه 23 دی 1389 9:41 PMمانده ست یک تصویر ،در یک قاب ِ چوبی
رنگ ِ شمالی دارد و لطف ِ جنوبی
تصویری از یک روستا در کوهساران
در قاب ِ عکس ِ جاده هایی سمت ِ باران
یک دهکده ، با مَردمان ِ آسیایی
زنهای محجوب و اصیل ِ آریایی
یک روستا در قلب ِ کوهستان ِ ایران
یک آسمان و یک معلم ،یک دبستان
یک دفتر ِ مشق و مداد ِ سرخ و آبی
با کودکانی ساده. . . اما آفتابی
پای الفبای کتاب ِ آب و بابا
سارا انار ِ سرخ دارد مثل ِ دارا
نبض ِ قلم ، از نبض ِ بابا جان گرفته
حتی اگر بابا شبی پایان گرفته
اینجا هوای نان ِ تازه سهم ِ خوبی ست
هرچند سقف ِ کلبه هاپوشال و چوبی ست
در پینه های دست ها،جاپای رنج است
در مشق هامان هجی ِ معنای گنج است
نبض ِ قلم در جوهری همرنگ ِ دریاست
نقش ِ معلم ، نقش ِ تصویر من و ماست
شوق ِ سرود ِ عشق ،بر لب های همرنگ
فریادها. . . آزاد. . . فریادی هماهنگ
بر روی یک تخته سیاه ِ کهنه اینجا
نام خدا مانده ست در قلب من و ما
یک روستای کوچک از دنیای ایران
هرچند ، دارد یک معلم، یک دبستان
اکرم بهرامچی