بچه های عزیز هر کسی یک شغلی داره و همه شغل ها بسیار مهم ولازمه. بعضی ها هم مثل همین شعر ما خیاط هستند...
 
 دوباه مادر آورد
نخ و سنجاق و سوزن
که یک دامن بدوزد
برای خواهر من

ولی سوزن نوکش را
 به دست او فرو کرد
نوک انگشت او را
کمی رنگ لبو کرد

بدون گریه، مادر
لباس تازه را دوخت
تمام شب دل ما
بری دست او سوخت

 شاعر: افسانه شعبان نژاد