متن های زیبا و آموزنده

 

لذت، کیفیتی کوتاه‌مدت، اعتیادآور و خودخواهانه است که مبتنی بر گرفتن است نه اهدا کردن. لذت بر پایه‌ی هورمون دوپامین کار می‌کند.

شادی اما طولانی‌مدت، افزاینده، سخاوتمندانه و مبتنی بر بخشیدن است نه گرفتن. شادی بر پایه‌ی هورمون سروتونین عمل می‌کند.

درواقع تفاوت شادی و لذت، به نورون‌های مغز برمی‌گردد. برخی فکر می‌کنند که لذت و شادی جایگزین یکدیگر و راه‌های متفاوتی برای به دست آوردن نتایجی یکسان هستند؛ اما این‌طور نیست. شاید در کوتاه‌مدت تشخیص آن‌ها از یکدیگر ساده نباشد؛ اما در بلندمدت تفاوت آن‌ها بارزتر و روشن‌تر است.

لذت و شادی هر دو سازه‌های فرهنگی هستند. هر دوی آن‌ها نه‌تنها به نیروهای مستقیم و فیزیکی پاسخ می‌دهند، بلکه در مقابل محرک‌های فرهنگی، مقایسه‌ها و روایت‌ها جلوه‌ی بیشتری از خود نشان می‌دهند.