پاسخ به:فال یلدایی

فال حافظ 

 

سحر به بوي گلستان دمي شدم در باغ

که تا چو بلبل بي دل کنم علاج دماغ

به جلوه گل سوري نگاه مي کردم

که بود در شب تيره به روشني چو چراغ

چنان به حسن و جواني خويشتن مغرور

که داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ

گشاده نرگس رعنا ز حسرت آب از چشم

نهاده لاله ز سودا به جان و دل صد داغ

زبان کشيده چو تيغي به سرزنش سوسن

دهان گشاده شقايق چو مردم ايغاغ

يکي چو باده پرستان صراحي اندر دست

يکي چو ساقي مستان به کف گرفته اياغ

نشاط و عيش و جواني چو گل غنيمت دان

که حافظا نبود بر رسول غير بلاغ

 

 

تفسیر: 

اینقدر به جوانی و شادابی و زیبایی خویش مغرور نباش. همیشه جوان و شاداب نمی مانی. فکری هم به حال پیری خود بکن، با فخر فروختن و قیافه گرفتن از اجتماع طرد می شوی و هم در جوانی و هم در پیری تنها می مانی. پس قدر جوانی خویش را بدان و شادابی خود را با دیگران تقسیم کن.