تو نيستي و هنوز هم مادر ...

هر صبح ،     خودش را به حرم مولايم امام رضا مي‌رساند

 و  درست بعد از نماز صبح ...

            براي اينكه پرنده هاي دلت ،     راه خانه را گم نكنند ...

                    مشتي دانه‌ي اشك در مسير آسمان مي پاشد ...

تو نيستي و هنوز هم مادر ...

                    هر شب ،    درست بعد از نماز عشاء ...

           هنگام خروج از صحن غريب‌الغرباء ...

تمام سياه چاله هاي كهكشان را

                     به اميد ردّي از يوسفش ، رصد مي كند !

تو نيستي و هنوز هم مادر ...

        باور نمي كند ...        تو همان ققنوسي بودي ،

                      كه  با پيشاني‌بند  ‹‹ يا امام رضا ››

          در مرتفع ترين نقطه‌ي عمليات بيت المقدس ،

خاكسترت را ،

                به آب هاي گرم اروند ...            بخشيدي !...